” kanmışlıklar, doğruluğun yalanlarından daha tehlikeli düşmanlarıdır. “

“bir uçurumun dibine uzun uzun ve dikkatlice bakarsan, uçurum da senin içini merak eder, senin gözlerinin arkasında neler olduğunu görmek ister. bazı uçurumlar cesurdur, ilk hamleyi o yapar ve seni yanına davet eder”

—

“we are like shop windows in which we are continually arranging, concealing or illuminating the supposed qualities others ascribe to us - in order to deceive ourselves”

hiçbir zaman adamakıllı günlük tutamadım ben, bu da sanırım her günümün kağıda dökülecek değeri taşımadığını düşündüğümdendir ya da bir türlü yazıya dökemememden, sürekli silip baştan yazma girişimimdendir. belki de romanların içindeki günlüklere hiçbir zaman benzemeyeceğini bildiğim içindir. hep kararlı bir şekilde başlanır, ” her gün yazacağım ” diye, sonra bir bakmışsın anı defteri daha sonra da bir bakmışsın odanın bir köşesinde yapayalnız yarım bir defter olmuş. ama bir gün seneler sonra aniden karşına çıkar, açar okursun  ve ” bunları ben mi yazmışım? ben mi düşünmüşüm?” dersin..işte insan o zaman anlar hayatın ne kadar tuhaf ve düşüncelerimizin de bir o kadar değişken olduğunu. belki sırf bunu anlamak için bile hayatımızın bir döneminde bir şeyler yazmalıyız, günlük tutmalıyız.

ah tumblr, bugün büyük gün. bu yazı bittiği an senin linkini paylaştığım yerlerden sileceğim. senin daha bana özel, daha gizli olmanı istiyorum çünkü. zaten çok takip edenimiz de olmamıştır değil mi? sanırım, nasıl bir insana değer verdiğimiz de onu bizden başkasıyla paylaşmak istemiyorsak aynı şekilde ben de seni paylaşmak istemiyor olabilirim..